فکر می کردم توی گروه ب با آدم هایی مواجهم که قرار است بدون الزام ها و ابرام های معمول سازمانی و با «توجیه» موقعیت ها، کار را پیش ببرند.

این چیزی بود که من از رفتار دموکراتیک آقای ح درباره ی ماهیت گروه ب فهمیده بودم...

این چند روز که پی گیر یک هماهنگی کوچک بودم، متوجه شدم قوام نیافتن گروه به خاطر ذهن استبداد خواه افراد است. انگار برای امری که کاملا در «اختیار» خودشان است، کم تر ارجحیت قائل اند؛ و ترجیح شان «اراده های ساختاری و سازمانی از پیش تعیین شده و خارج از کنترل»شان است...

بر تهران شبی گذشت و بر من سالی...

بی تاب تر از همیشه در پرستشم، خدا تر از همیشه با منی...

خدایا مرا در ماه رحمتت دریاب

که شب های بی شماری انتظارت را کشیده ام

و آرزویم از تفصیل لحظه های نماز، تنها خود تو بوده ای